شماری از آگاهان و شهروندان شورای ملی را به بی‌برنامه‌گی و نداشتن طرح برای مسایل ملی کشور متهم نموده و می‌گویند که اعضای شورای ملی بیشتر به موضوعات شخصی توجه دارند.

 

شهروندان می‌گویند که اعضای شورای ملی بجای پرداختن به مسایل صلح و جنگ افغانستان و داشتن راه‌حل دراین خصوص، بیشتر به موضوعاتی می‌پردازند که در آن منفعت شخصی شان نهفته باشد.

انیل یکی از باشنده‌های کابل در مورد کارکرد هفدمین دور شورای ملی گفت: اعضای مجلس برای منافع شخصی خود تا ساعت 11 شب جلسه می‌گیرند، اما برای پرداختن به موضوعات مهم کشور در نشست‌های عمومی حاضر نمی‌شوند.

او همچنان گفت که نمایندگان از درد مردم آگاهی ندارند و تنها به آرامش فردی می‌نگرند.

رحمت الله یکی دیگر از باشنده‌های کابل نیز گفت که رهبری شورای ملی “ظرفیت و توانایی” دادن طرح در مورد صلح را ندارد و تنها به‌دنبال منافع شخصی است.

علی‌اکبر جمشیدی یکی از اعضای مجلس نماینده‌گان نیز می‌پذیرد که شورای ملی با توجه به صلاحیت‌ها و جایگاه قانونی خود نتوانسته به اولویت‌های اصلی کشور رسیده‌گی کند.

او افزود: قبول می‌کنم که شورای ملی افغانستان نتوانسته او جایگاه واقعی خود را در زمینه کارهای کلان کشوری ایفا کند.

اما رحیم حسن‌یار یکی از اعضای مجلس سنا به آرزو گفت که حکومت تاهنوز درخواست هیچ طرحی در خصوص حل مشکلات کشور ازاین مجلس نکرده است. آقای حسن‌یار از حکومت و شورای عالی صلح خواست که باید در خصوص حل مشکلات کلان کشور به خانه ملت (شورای ملی)، مراجعت کند.

درهمین حال، نذیراحمد حنفی یکی از اعضای مجلس نماینده‌گان می‌گوید که یک گروهی کاری برای تدوین طرحی دراین مورد ایجاد شده و کار را دراین خصوص، آغاز کرده است.

در کنار نداشتن طرح برای حل مشکلات بزرگ افغانستان از سوی شورای ملی، ده‌ها سند نیز از سوی این قوه بررسی نشده و به تصویب نرسیده است.

بربنیاد گزارش‌ها، بیش از یک‌صد قانون روی میز کمیسیون‌های مجلس در انتظار بررسی و تصویب قرار دارد.

نصرالله استانکزی یکی از حقوق‌دان دراین خصوص گفت که ده‌ها قانون بررسی نشده از دور پیش مجلس به میراث مانده است که باید به زمان معیین آن تصویب می‌شد.

او تأکید کرد که بررسی سندها و قوانین از وظایف اصلی قوه مقننه است و مجلس باید دراین خصوص، جدی باشد.

بااین همه، حکومت پیوسته بر تفکیک قوا و استقلالیت آن تاکید کرده و نقش آنرا در راستای حکومت‌داری خوب ارزنده دانسته است.

ظاهرا یکی از عوامل کُندکاری شورای ملی و عدم توجه به مسایل ملی، مصروفیت نماینده‌گان در کارزارهای انتخاباتی بوده و در کنار آن، شماری از قانون‌گذاران ناتوانی برخی نماینده‌گان را عامل تضعیف جایگاه پارلمان کنونی می‌دانند.

سایت خبری آرزو – محمد نادر اشکان