حکمت خلیل کرزی، معین پیشین سیاسی وزارت خارجه افغانستان، به تازه‌گی در مقاله‌ی که به روزنامه «فارن پالیسی» فرستاده نوشته است که شامل ساختن همه‌ی گروه ها در روند مذاکراتی که نماینده‌گی از تمامی مردم افغانستان کند، یگانه راه برای دستیابی به صلح پایدار است.

” سه سناریوی احتمالی وجود دارد. نخست، طالبان خواستار یک حکومت ایده آل هستند تا بتوانند مستقیم با آن وارد مذاکره شوند. به باور حکومت، در حال حاضر نظامی روی کار است و طالبان باید آن را بپذیرند.

از سوی هم طالبان هیچ تمایلی برای برای مذاکره با حکومت کنونی نشان نداده اند و این حکومت را نامشروع می‌خوانند. آنها می گویند که بر 50 درصد قلمرو افغانستان حاکمیت دارند. طالبان به این باورند که تعامل آنان با آمریکا، برایشان جایگاه سیاسی داده است. طالبان گفته اند که در تلاش شامل شدن در قدرت نیستند، بلکه می خواهند یکجا با مردم افغانستان، روی تشکیل یک حکومت آینده از طریق گفتگوهای سیاسی کار کنند. این همه در نشست مسکو مشهود بود و در این نشست 50 تن از نخبه‌گان افغانستان با 15 عضو طالبان دیدار کرده و به آنان مشروعیت بیشتر دادند.

سناریوی سوم و آخرین سناریویی که شانس پیروزی آن بیشتر می باشد این است که حکومت و نماینده‌های رهبری سیاسی افغانستان  و حتی مخالفان غنی، یک جبهه واحد برای مذاکره با طالبان شکل دهند تا روی نقشه راه صلح مشترکا کار کنند. این جبهه نه تنها از حکومت نماینده‌گی کند، بلکه جامعه مدنی، جوانان و مهمتر از همه، زنان را نیز شامل شود. این زمینه را برای گفتگوهای واقعی ملی فراهم کرده و به توافق سیاسی با طالبان منجر خواهد شد. روند عملی به تمامی مردم افغانستان اجازه خواهد داد تا در چهارچوب یک جبهه مشترک گردهم بیایند و سپس با طالبان وارد مذاکره شوند.

این یگانه راه برای بیرون شدن از بن بست کنونی است. این آنچه را تکمیل می کند که آمریکا در جستجوی اش است. اگر آمریکا می خواهد گفتگوها با طالبان به پیروزی منجر شود، باید به مذاکرات بین الافغانی مشروعیت بدهد.

اگر گفتگوهای آمریکا بدون موافقت مردم افغانستان پیشرفت هایی داشته باشد، آنزمان این موافقت یا به ناکامی می انجامد یا این که خروج نیروهای آمریکایی به عنوان شکست این کشور و واگذاری افغانستان به طالبان تلقی خواهد شد. گفتگوهای آمریکا با طالبان تنها می تواند، به مثابه قدرت نفوذ- برای ترغیب طالبان برای کاهش خشونت ها و فراهم کردن زمینه برای مذاکرات بین الافغانی استفاده شود. آمریکا می تواند بالای چند نکته ویژه در مذاکرات با طالبان پافشاری داشته باشد. این فرصت نباید به هدر برود.”

در بخش دیگر این مقاله، آقای کرزی حکومت محمد اشرف غنی را متهم به حاشیه راندن سیاستمداران ارشد افغانستان در تصمیم‌گیری های بزرگ کرده است.

مقاله با آن که می‎گوید حکومت در زمینه بهبود وضعیت امنیتی و سیاسی مردم افغانستان ناکام بوده نیز می افزاید که  از روز روی کار آمدن غنی در قدرت تا کنون، 45 هزار نیروی امنیتی افغانستان جان های خود را از دست داده اند.

آقای کرزی، در این مقاله تاکید نموده است که نباید فرصت گفتگوهای رو در رو با طالبان و شامل ساختن آنان در آینده افغانستان، از دست برود.

” سیاستمداران و بازیگران کلیدی شامل در مذاکرات بین الافغانی، باید محتاطانه عمل کنند و نباید مذاکرات صلح را به برد و باخت خود تعبیر نمایند.”

سایت خبری آرزو – همایون سلیمی