در سال 61 هجری قمری هنگامیکه ظلم و استبداد حکومت آن وقت با حاکمیت یزید به اوج خود رسیده بود اما امام حسین علیه السلام، پسر حضرت علی علیه السلام و فاطمه الزهرا و نواسه‌ی پیامبر گرامی اسلام، در برابر این ناعدالتی و استبداد ایستادند.

سرانجام امام حسین علیه السلام با هفتاد دو تن از یارانش در کربلا، منطقه ی موسوم به دشت نی‌نوا در برابر 30 هزار جنگجوی یزید جنگید و شربت شهادت نوشیدند.

بسته‌گان امام حسین علیه السلام نیز عاری ازظلم و استبداد لشکریان یزید نبودند. امام حسین ع پس از شهادت شیرین میان پیروان اش لقب سید الشهدا را گرفت.

مسلمانان، قیام امام حسین ع و روز عاشورا را تصادفی نمی‌دانند و می‌گویند که این قیام پیام الهی دارد و بر اساس عدالت، برابری و آزادگی در مقابل ظلم و استبداد می‌باشد.

سوگواری در روزهای محرم الحرام، از رسم دیرینه ی مسلمانان است که در سوگ شهادت امام حسین علیه السلام با یارانش بر پا می‌شود و شهروندان در نقاط مختلف کشور این روز را  گرامی‌داشته‌ و بر پیروی از مکتب عاشورا تاکید می‌ورزند.

به باور مسلمانان، عاشورای حسینی، قیام امام حسین در برابر ظلم و استبداد پنداشته می‌شود.